Zadając sobie pytanie, kiedy biegać, najprościej byłoby odpowiedzieć: przy każdej okazji. Wiemy jednak, że możliwości są ograniczone i trzeba to sobie zaplanować. Jeżeli chodzi o pory roku, to można biegać zawsze. Oczywiście długość odcinków, prędkość biegu, czas trwania zajęć, rodzaj i sposób biegania dobieramy zgodnie z potrzebami, warunkami i możliwościami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Pora dnia również nie ma zasadniczego znaczenia dla biegania. Oczywiście najlepsza pora ze względu na możliwości organizmu człowieka to późne popołudnie. Pojawia się też pytanie z kim biegać? Oczywiście są tu możliwości różnorodne. Pierwsza to bieganie indywidualne. Pozwala to na indywidualną regulację wszystkich elementów biegania. Jest to zmaganie się z samym sobą, z czasem, jaki osiągamy podczas biegu, z trasą  jej długością i konfiguracją. Takie bieganie oprócz wpływu na cechy fizyczne, wpływa również na rozwój pewnych cech charakteru, jak wytrzymałość, odporność na wysiłek, mobilizację wewnętrzną, zaciętość, umiejętność pokonywania trudności itp.

Inną formą jest bieganie w gronie kolegów, rówieśników, znajomych, współćwiczących. Jest to forma bardziej atrakcyjna i może zawierać pewne elementy współzawodnictwa, np. kto będzie biegł dłużej, kto kogo dogoni, kto komu ucieknie itp.

Bieganie może być poprzedzone różnymi formami marszu i chodu z różną prędkością i na różnym dystansie. Jak z tego wynika, długie spacery z różną prędkością poruszania się stanowią elementarną formę wysiłku wytrzymałościowego. Po takim przygotowaniu możemy zacząć bieganie od najwolniejszej formy, jaką jest tzw. „trucht”, następnie bieg ze stopniowym wydłużaniem kroku i prędkości biegu, przechodząc dobiegu z małą prędkością, średnią i wreszcie dużą prędkością. Możemy stosować tzw. „bieg ciągły”, a więc poruszanie się ze stałą prędkością, trwający możliwie długo. Możemy stosować biegi w zmiennym tempie i zmiennym rytmie regulując zarówno prędkość biegu, a więc pewien odcinek szybciej, pewien wolniej. Możemy stosować bieg z przerwami, to znaczy powtarzać pokonanie określonego odcinka w założonym tempie, a w przerwie między odcinkami powtarzanymi odpoczywać.

Gdzie najlepiej biegać? Praktycznie biegać można wszędzie, ale najlepiej w terenie do tego celu najbardziej przydatnym, a więc drogami i ścieżkami leśnymi, na łąkach, w parkach, tam gdzie jest stosunkowo dużo zieleni, a więc i dużo tlenu,być płaska.

Konieczność zapisania w dzienniczku tego wszystkiego, co wykonano w czasie ćwiczeń. A więc jakie ćwiczenia, ile powtórzeń, jaki dystans przebiegłem, czy biegłem szybko, średnio, czy wolno, z kim się ścigałem, jakie wykonałem skoki i rzuty, czym rzucałem, jak daleko itp. Można też zapisać, jakie miałem samopoczucie. Jeżeli ćwiczyłem pod kierunkiem nauczyciela lub instruktora, to jakich udzielał mi uwag. Jeżeli ćwiczyłem z rodzicami lub rodzeństwem starszym, to może warto zapisać ich uwagi i spostrzeżenia. Jeżeli wykonywałem jakieś ćwiczenia lub sprawdziany mierzone, to warto zanotować wyniki osiągnięte w tych próbach.

Są to wybrane  ogólne zasady, jakich powinno się przestrzegać, jakimi powinno się kierować przy realizacji zajęć ruchowych, określanych mianem lekkoatletycznych.

Bieg należy do naturalnej podstawowej umiejętności człowieka i stanowi w pewnym sensie rozwinięcie umiejętności chodzenia i marszu. Dużo łatwiej jest biegać wolniej a dłużej niż bardzo szybko na krótkim dystansie. Bieg wytrzymałościowy jest stosunkowo łatwy dlatego, że daje możliwość świadomej regulacji stopnia wysiłku przez stopniowe zwiększanie prędkości biegu i czasu trwania tego biegu, inaczej mówiąc zwiększania długości dystansu, jaki pokonujemy.

Kiedy dojdziemy do tego etapu, że w niedzielę możemy wziąć udział w jakichś zawodach, to wtedy odpoczynek planujemy w sobotę. Plan pojedynczej jednostki ćwiczebnej składa się z trzech części, tj. a) rozgrzewki, b) części głównej  ćwiczeń lekkoatletycznych i c) części końcowej, aktywnego odpoczynku i pielęgnacji ciała. Czas trwania poszczególnych części seansu ćwiczebnego zależy od długości całej jednostki i przy całkowitym czasie wynoszącym 45 minut na rozgrzewkę poświęcamy około 10 min., na część główną ok. 25 min. i na część końcową ok. 10 min.

a) rozgrzewka to zwykle wolny bieg ok. 45 min. i ćwiczenia gimnastyczne ok. 45 min.;

b) część główna to zasadnicza część jednostki ćwiczebnej, a więc albo rozwój szybkości  biegi krótkie i starty, albo biegi na dłuższych odcinkach w formie ciągłej lub na powtarzanych odcinkach, różne formy skoków i rzutów, biegi przez przeszkody itp. (zwykle w tej części łączymy różne elementy z grupy biegów, skoków i rzutów);

c) część końcowa to bieg „truchtem”, kilka ćwiczeń rozluźniających mięśnie oraz ciepły natrysk.

Istotny jest też problem pielęgnacji ciała. Wiadomo, że podczas ćwiczeń człowiek się poci, może się zakurzyć. Dlatego ciepły natrysk stanowi nieodłączny element jednostki ćwiczebnej pozwalający na utrzymanie ciała w czystości. Przy tej okazji można wykorzystać natrysk jako element hartowania, tj. pod koniec kąpieli należy opłukać się zimną wodą.